“Van nature, zijn vierde solo, gaat over wat nep is en wat echt, een fascinatie die regelmatig terugkeert in zijn werk. “Daarom vind ik de politiek ook zo interessant. Dat is een grote poppenkast vol mensen die het ene vinden en het andere zeggen. Dat zet ik in de voorstelling af tegen de natuur. Daar is alles gewoon zoals het is. Er is niets neps aan.”
- Het Parool, 9 januari 2013
→ Lees hier verder
‘Het werd ook wel eens tijd’ recensies
Hebzucht, jaloezie, onbeschoftheid. Al deze menselijke eigenschappen maken het leven niet aangenamer. Maar het werkelijke gevaar op aarde, en binnenkort ongetwijfeld ook op Mars, komt van de blauwe regen, een agressieve plant, die van de meest onbeschofte mens een zachtaardig watje maakt. De hersens krijgen telkens even een klein tikkie te verwerken als Pieter Derks weer een onverwachte gedachte uitserveert.
- De Volkskrant, 17 januari 2013
‘Het werd ook wel eens tijd’ recensies
Als een speedy Gonzalez laat hij fraaie volzinnen uit zijn mond rollen. Niet alleen de zinnen die zorgvuldig zijn bijgeschaafd in een lange try-out periode van zijn programmma Het werd ook wel eens tijd, ook die hij vandaag heeft bedacht nadat hij de krant heeft gelezen. Wat een verademing: verzorgd, actueel, venijnig, literair.
- De Volkskrant, 4 december 2010
‘Waan’ recensies
Het ging snel met Pieter Derks: in 2005, op zijn twintigste, winnaar van de publieksprijs op het Amsterdams Kleinkunstfestival, in 2006 een eerste soloprogramma dat meteen al verrassend volleerd was, en nu een tweede waarin opnieuw blijkt hoe vanzelfsprekend het is dat hij daar staat. Met vermakelijke conferences, afgewisseld door uiteenlopende liedjes – volgens klassiek cabaretmodel – en soms een riedeltje op zijn tenorsax, wat minder gebruikelijk is.
- NRC Handelsblad, 22 november 2008
‘Dat zal je nog verbazen’ recensies
Twintig was Pieter Derks toen hij de publieksprijs op het Amsterdams Kleinkunst Festival won. Het talent dat in 2005 afstudeerde van de Koningstheaterakademie in Den Bosch viel op door zijn mooie, bijna ambachtelijk geschreven en gecomponeerde liedjes, maar de jury zag destijds ook een minpunt aan het optreden. Derks wilde te graag behagen. “Hij moet oppassen niet te gaan schmieren.”
- De Volkskrant, 23 oktober 2006